พระเจ้าพรหม มหาราชามีเรื่องเล่าสืบมา เป็นผู้สร้างเวียงพางคำ เล่าสืบไว้ให้ลูกหลานจดจำ
ยุคที่ชาติไทยอยู่ในอำนาจขอมครอบงำ เจ้าพรหมกุมารงามเป็นผู้ขับไล่ขอมออกจากเมือง

ก่อนที่พระเจ้าพรหมจะได้ลงประสูติ พวกขอมเขาพูดดูหมิ่นเยียดหยามคนเมือง
กดขี่ข่มเหงทำร้ายจิตใจให้ขุ่นเคือง มีสามเณรห่มเหลืองเป็นคนชาวเมืองสี่ตวง

ออกบิณฑบาตร ไปถึงคุ้มของพระยาขอม ไพร่พลไม่ยอมให้สามเณรเข้าคุ้มหลวง
พระยาขอมกล่าว เจ้าแค่ลูกเวียงสี่ตวง พวกสูคนลัวะ อย่าเอาข้าวกูไปใส่บาตรมัน

สามเณรได้ฟังคำนั้นก็เกิดน้อยใจ ต้องถอยกลับไปยังดอยกู่แก้วสูงชัน
ถวายอาหารแด่พระธาตุด้วยใจมุ่งมั่น ขอตายในเจ็ดวัน บังเกิดในครรภ์พระนางเทวี

สมคำอธิษฐานที่ได้บนบานทุกสิ่ง เกิดเป็นขวัญมิ่งของผู้ครองพานี
กอบกู้อิสรภาพพ้นจากอำนาจขอมที่มี ช้างเผือกเชือกนี้คู่บารมีช้างเผือกพางคำ

พระองค์สร้างเมืองขี้นที่ริมแม่น้ำสาย ขุดคูรอบเวียงเอาไว้ ตั้งชื่อว่าเวียงพางคำ
เป็นที่ชุมนุมฝึกปรือวิชาให้เลิศล้ำ ขี่ช้างคู่บารมีนำ ยกพลล่วงล้ำเวียงทอง

กองทัพพระยาขอมจำต้องยินยอมพระเจ้าพรหม ล่าถอยซานซมทิ้งโยนกที่เคยครอง
ตั้งชื่อเมืองใหม่ ไล่ขอมออกสมใจปอง ชาวเมืองแส่ซ้องเมืองโยนกไชยบุรี

พระเจ้าพังคราช ผู้เป็นพระบิดา สู่ขอพระนางแก้วสุภามาอภิเษกเป็นมเหสี
ให้เจ้าพรหมราชันย์ผู้กล้าหาญในทันที แล้วทั้งหมดนี้คือเรื่องราวของพระเจ้าพรหม

พวกเราลูกหลานควรระลึกถึงความดี ของพระองค์ที่มีมาแต่โบราณนานนม
ยกมือสิบนิ้ว ตั้งหว่างคิ้วไหว้พระเจ้าพรหม ข้าพระบาทชื่นชมคุณพระเจ้าพรหมมหาราชา