นี่หรือว่าจะรักคนเชียงราย ไม่นานรักก็จากไป เชียงรายนั่นยังเฝ้าคอย ทอดทิ้งหัวใจให้หลงเลื่อนลอย หลอกฉันให้หลงเฝ้าคอย เหมือนดอยให้สิ้นชีวัน

        กลุ้มนัก เมื่อความรักมาแรมไกล หวังลืมสิ้นกลิ่นเชียงราย คืนใจรักมีต่อกันอยากรู้คิดดูเมื่อครั้งก่อนนั้นให้คิดมีรักแบ่งปันสัมพันธ์ยึดมั่นในใจ

* โอ้...กว๊านพะเยานี่หนา รักเคยสูญสิ้นศรัทธา สัญญาต้องรักจากไป
เคยคู่เคียงครอง เหลียวมองดูแล้วเศร้าใจ แอบมีรักที่ใด รักจึงจากไปไม่มา

        เฝ้าเพ้อโอ้เธอนั่นไปหนใด รักคงสูญสิ้นเยื่อใยเชียงรายเหลือเพียงแต่ฝัน เงียบเหงาทุกคราวเคยได้เจอะกัน อยากรู้นานสักกี่วัน รักเธอนั้นจะคืนมา

(SOLO)

ซ้ำ*