แม่สาย

ใบไม้ร่วง ควงพลิ้วปลิวผลอย ฝันเคลิ้มคล้อยล่องลอยตามลม ฝันถึงวันถึงคืนรื่นรมย์ โอ้ละหนาอารมณ์ ต้องหวานอมขมกลืน

โอ้อดีต หวีดวอนมาเรียกให้ข้าพาไปคืนคืนใจรักเศร้าสุดฝืนสะอื้นอกตรม

* ลมหนาวพรั่ง ยังพัดพายพลิ้ว ฝันหวานหวิวลิ่วลอยตามลม
มนต์เหมันต์นั้นมีมีดคม กรีดและคว้านอารมณ์ ผ่าอกตรมล้มตาย

โอ้อนาถ ทาสชีวา อยากบากหน้า มาเชียงราย คืนใจรักให้แม่สาย
ห่มทรายฝากธาร ...

ซ้ำ *